Καλώς ήλθατε στον Ενεργό Δημότη

Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2018
    
Αρχική ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Μιγκέλ Θερβάντες «Δον Κιχώτης»...

Μιγκέλ Θερβάντες «Δον Κιχώτης»...

E-mail Εκτύπωση

...σε διασκευή Γιάννη Καλατζόπουλου στο «ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ» από το Θεατρικό Οργανισμό «Κάτω απ’ τη γέφυρα».

Το κλασικό αξεπέραστο μυθιστόρημα του, με τη σπάνια ευρηματικότητα, συγγραφέα Θερβάντες, επέλεξε να διασκευάσει για παιδιά ο Γιάννης Καλατζόπουλος (ο οποίος σκηνοθέτησε υπέροχα την παράσταση) και ν’ ανεβάσει ο Νίκος Δαφνής με το θίασό του. Είναι γνωστή βέβαια, η ιστορία του ονειροπαρμένου Δον Κιχάδα, ο οποίος από τα πολλά διαβάσματα ιπποτικών μυθιστορημάτων νόμιζε ότι είναι και ο ίδιος ιππότης. Έτσι, μαζί με τον δήθεν ιπποκόμο του Σάντσο Πάντσα, ένα χωρικό, ταξιδεύουν σε διάφορα μέρη της Ισπανίας και κάνουν φανταστικά «κατορθώματα». Ο Δον Κιχώτης ήθελε να είναι ο προστάτης των φτωχών, ο ιππότης που αγωνίζεται για το καλό και το δίκιο, την εντιμότητα και την ελευθερία του πνεύματος. Το σύνθημά του ήταν «Μπροστά, πάντα μπροστά! Ούτε βήμα πίσω!»
Τα παιδιά/θεατές απολαμβάνουν τις συναρπαστικές περιπέτειες του περιπλανώμενου γενναίου «Ιππότη» Δον Κιχώτη ντελα Μάντσα και βιώνουν στη διάρκεια του θεατρικού χώρου και χρόνου την αγωνία ενός ανθρώπου να υπηρετήσει τον φτωχό και αδικημένο Άνθρωπο. Όμως, δυστυχώς ρεαλιστικές καταστάσεις και υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα τα μεταφέρει με το αρρωστημένο μυαλό του σε φαντασιακό επίπεδο, με σαφή ιδεαλιστική ματιά. Το χιούμορ και το τραγικό συνυπάρχουν. Τα μεγαλύτερα παιδιά και οι έφηβοι, αν ερμηνευτεί το κείμενο από τον εκπαιδευτικό στην αίθουσα διδασκαλίας ή από το φιλομαθή γονιό στο σπίτι, μπορεί να λειτουργήσει στον ψυχισμό του παιδιού θετικά και να δώσει πολλαπλά μηνύματα: α. η πραγματικότητα μπορεί εύκολα να μετατραπεί, από τους επιτήδειους σε πολιτικό επίπεδο, σε ουτοπία, και έτσι η ιδεολογία που εξυπηρετεί τον εργαζόμενο να γίνει θηλιά στο λαιμό του, β. προβάλλονται ως κοινωνικές αξίες η ακτημοσύνη και ο μη πλουτισμός, ενώ ο αγώνας για τη δικαιοσύνη και την υπεράσπιση των φτωχών είναι προτεραιότητα, γ. έμμεσα παρουσιάζεται ως θετική στάση ζωής η ονειροπόληση για κοινωνικές αξίες, δ. ο άδολος ρομαντισμός (που υποδηλώνεται από τον έρωτά του για τη Δουλτσινέα), δ. ο Θερβάντες με αιχμή του δόρατος τον ήρωά του χτυπάει και τους αστούς πολιτικάντηδες, που υποκριτικά  αγωνίζονται για το καλό του λαού (κυνηγώντας ανεμόμυλους), ενώ στην ουσία με τους νόμους που ψηφίζουν τον εξαθλιώνουν.
Ο θεατρικός λόγος του Γιάννη Καλατζόπουλου, όπως και στα προηγούμενα θεατρικά κείμενά του, διαθέτει πολλά χιουμοριστικά στοιχεία και λογοτεχνική χροιά, είναι απόλυτα κατανοητός και ευχάριστος για παιδιά, εμπνέει ακόμη και τους ηθοποιούς και τους άλλους συντελεστές της παράστασης. Η επιλογή των κλασικών κειμένων (Αριστοφάνη, Μπρεχτ, Θερβάντες, Σαίξπηρ κ.ά.) τον δικαιώνει. Φέτος παρουσιάζει για παιδιά, επίσης: τη «Σολομώντεια λύση» του (διασκευή του μπρεχτικού «Κύκλου με την κιμωλία»), στο θέατρο Σοφούλη (Θεσ/νίκη), το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Σαν το σκύλο με τη γάτα» (διασκευή του ομώνυμου σαιξπηρικού έργου), στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, και το έργο του: «Το παραμύθι που δεν το ’λεγε κανείς», στο ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας.
Η παρούσα παράσταση του έργου έρχεται να προστεθεί στις πετυχημένες παραστάσεις της περασμένης θεατρικής περιόδου των ομώνυμων έργων, σε διασκευή (για παιδιά)  του Μιχάλη Χατζάκη, από το «Κορινθιακό Θέατρο Βασίλης Ρώτας», σε σκηνοθεσία Παύλου Καράγιωργα και σε διασκευή (για ενηλίκους) και σκηνοθεσία του Γιάννη Καραχισαρίδη, από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης.
Πρέπει να εξάρω τη συμμετοχή στην παράσταση ενός παλιού καλού ηθοποιού, του Μανώλη Δεστούνη, ο οποίος υποδύεται υποδειγματικά το ρόλο του Δον Κιχώτη, ο ίδιος αποτελεί από φυσικού του κλασική φιγούρα και φυσιογνωμία για το συγκεκριμένο ήρωα. Είναι παράδειγμα προς μίμηση για φτασμένους ηθοποιούς του θεάτρου μας, οι οποίοι απ’ ότι φαίνεται, δεν καταδέχονται να υποδυθούν ρόλους για το Θέατρο για παιδιά και έτσι ουσιαστικά δείχνουν ότι το υποτιμούν, αν και ο παιδόκοσμος έχει μεγάλη ανάγκη του υποκριτικού ταλέντου τους. Παράλληλα, ορισμένοι από τους νέους ηθοποιούς μας, με ευθύνη συγκεκριμένων θιασαρχών και σκηνοθετών, θεωρούν εύκολη υπόθεση το Θέατρο για παιδιά, υποτιμώντας το και πάλι. Το ρόλο του Σάντσο υποδύεται θαυμάσια ο Γιάννης Τσικής, σταθερή αξία του συγκεκριμένου θιάσου, και τους υπόλοιπους ρόλους ικανοποιητικά οι: Κατερίνα Τσεβά, Κώστας Κλάδης, Μαρουσώ Γεωργοπούλου και Στάθης Αναστασίου.
Ο Γ. Καλατζόπουλος θέλει ως αφηγητή του έργου το άλογο του Δον Κιχώτη, τον Ροσινάντε, του οποίου το υπέροχο κοστούμι εμπνεύστηκε ο Γιώργος Λιτζέρης (πρωτότυπα και τα κοστούμια του γαϊδάρου και του λιονταριού, καθώς και η άμαξα με το ξύλινο άλογο, η φυλακή κ.λπ.), ο οποίος είχε και την ευθύνη των λιτών αφαιρετικών σκηνικών, με έμφαση στο ζωγραφιστό φόντο. Προβληματική η προσαρμογή της πανοπλίας στο σώμα του Δον Κιχώτη, που ελπίζω να διορθωθεί. Η μουσική του Δημ. Λέκκα, όπως συνήθως, θαυμάσια, και εναρμονισμένη στην εποχή και στην υπόθεση του έργου. Η χορογραφία της Κατερίνας Ανδριοπούλου προσαρμοσμένη στις ελάχιστες απαιτήσεις της παράστασης.  
Στα παιδιά προτείνω να διαβάσουν το βιβλίο του Θερβάντες «Ο δον Κιχώτης», σε διασκευή του Κώστα Βάρναλη (εκδ. Κέδρος), πριν να δουν την παράσταση.
Πάντοτε παροτρύνω τους εκπαιδευτικούς να συζητούν με τους μαθητές τους πριν και μετά από την παράσταση, να τη βλέπουν οι ίδιοι, για να έχουν άποψη, και φυσικά να μην πίνουν καφέ στο φουαγιέ του θεάτρου κατά την ώρα της παράστασης. Οι γονείς οφείλουν να παίξουν το δικό τους παιδαγωγικό και κοινωνικό ρόλο.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

 

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΠΟ ΤΟ FORUM

Διαφήμιση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:


Για άμεση ενημέρωση συμπληρώστε το email σας για να εγγραφείτε στο Newsletter του ΕΝΕΡΓΟΥ ΔΗΜΟΤΗ.

Αναζήτηση άρθρων

Συνδεδεμένοι

Έχουμε 59 επισκέπτες συνδεδεμένους

Γιορτάζουν